wystawy i wernisaże
Od 2007-05-06 do 1970-01-01
Wyposażenie izby średniozamożnego, włościańskiego domu, okolice Siedlec I. poł. XX w.
Wystawa zawiera zbiór przedmiotów, użytkowanych w wiejskich domach, w okolicy Siedlec, pochodzących w całości ze zbiorów działu etnografii. Prezentacje kultury materialnej wsi, pogranicza podlasko-mazowieckiego, uzupełniają ilustracje wykonane na podstawie archiwalnych wydawnictw (XIX-XX w.) i współczesnych fotografii.
Wsie te, w porównaniu do innych regionów, były wyraźnie uboższe, bo położone na słabych, piaszczystych glebach. "Laski, piaski i karaski" to rymowanka celnie określająca nie tylko charakterystyczny pejzaż okolic Siedlec, wskazuje także na to, że są to ziemie z trudem żywiące swoich gospodarzy. Między innymi z tego powodu dłużej niż w innych stronach zachowała się na wsi ludowa kultura tradycyjna: rzemiosło i rękodzieło ludowe - bednarstwo, kowalstwo, tkactwo i folklor - do połowy XX w. żywe były w życiu wsi różnorodne zwyczaje (np. kolędowanie bożonarodzeniowe i wielkanocne) i obrzędy ludowe, współcześnie przypominane przez ludowe zespoły na podstawie wspomnień starszych mieszkańców.
W pomieszczeniu, zagospodarowanym tak jak w typowym budynku jednoizbowym, widoczne są dwie części, wyznaczone charakterem użytkowania:
- od wejścia część gospodarska (połowa izby od wejścia i kuchni) - "stołek" i stołeczki do codziennych posiłków rodziny, sprzęty gospodyni (żarna, dzieża, niecka, masielnica, prasa do sera, przęślica przysiadkowa,
- w głębi część odświętna - przy udekorowanym oknie stół z ołtarzykiem i święconymi przedmiotami, ławka, wisząca "szafka", kufer, łóżko i nad nim święcone obrazy. Tę część uzupełniają pająk z grochu i włóczki i ubiór na manekinie, typowy dla lat dwudziestych i trzydziestych XX w. Charakterystyczne dla ubiorów kobiecych i męskich w tym czasie jest równoczesne stosowanie tkanin fabrycznych - bluzka i wykonanych na krosnach - fartuch i spódnica.
Na uwagę zasługują zebrane w pełnym zestawie świadectwa ludowej religijności. Dewocjonalia na stole: ołtarzyk - "osóbka" i pasyjka, modlitewnik, różaniec oraz przedmioty święcone w czasie dorocznych świąt kościelnych - "gromnica" (2. lutego) i "błażejka" (3. lutego), wielkanocne - baranek, palma i ciernie, - gałązki brzozowe z ołtarza, wianuszki z ziół (Boże Ciało), "ziele" (15. sierpnia), kozy prostyńskie (odpusty na Św. Annę i Św. Trójcę).
Ozdoby: pająk, kwiaty i girlandy na obrazach (Gabryela Seroka z Grabianowa), firanka i girlanda (Maria Bienias z Woli Koryckiej Górnej) zostały wykonane współcześnie.